مردی برای تمام فصول *

آیا زندگی ارزش زیستن دارد؟

 بعد از ظهر چهارم ژانویه ۱۹۶۰ در ۲۴ کیلومتری شهر سانس در بزرگراه RN۵ حاشیهٔ دهکدهٔ پتی‌ویل نزدیک مونته‌رو یک خودرو فاسل-وگا از جاده منحرف می‌شود و به درختی می‌کوبد و تکه تکه می‌شود. آلبر کامو در صندلی عقب خودرو نشسته بود. کامو سال ها پیش گفته بود که پوچ ترین نوع مرگ ، مردن در تصادف است.

پیشنهاد : سقوط را بخوانید.

* نام فیلمی از فرد زینمان

/ 6 نظر / 11 بازدید
غزل.م

واقعا بدترین نوع مرگه خدایش بیامرزد و خوشمان آمد و لایک میکنیم پسرجان

زن ذلیل

سلام...ضمن آرزوي آمرزش آلبر جان...سوالم اينه كه، كد مي پسندم رو از كجا گير بيارم؟ لطف ميكني راهنمايي كني

سمیه

سقوط رو نخوندم اما یه کتاب دیگه از آلبر کامو خوندم که اسمش الان توی ذهنم نیست

مهندس

تصادف واقعا که از پوچ ترین انواع مرگه. البته می شه وقتی داری راه میری پات بره رو پوست موز سر بخوری سرت بخوره به جدول و مغزت بپاشه رو زمین. فکرکنم این از تصادف هم پوچ تر باشه. البته باید در نظر گرفت که جامعه آماری تصادف اصلا قابل مقایسه با این مورد نیست. با تشکر از همه حضار گرامی و با بهترین آرزوها برای همتون.

راضی

بدترین نوع مرگ کاراش موندگارند

محبوبه

بدی اش این است که پاسخ این سوال هرچه که باشد فرقی به حال ما ندارد.چه ارزشش را داشته باشد چه نداشته باشد زیستن، سرنوشت ماست...